|
غريغوريوس الثاني عشر: 30 تشرين الثاني 1406 – 4 تموز 1415
مجمع كونستانس (المسكوني السادس عشر): 5 كانون الأول 1414 – 22 نيسان
1418
أنهى مجمع
كونستانس انشقاق الباباوات الثلاثة غريغوريوس الثاني عشر الذي استقال
في 4 تموز 1415، ويوحنا الثالث والعشرين الذي أقيل في 29 أيار 1417،
وبندكتوس الثالث عشر الذي خُلع في 26 حزيران 1417، بعد ذلك تمّ انتخاب
البابا مرتينوس الخامس في 11 تشرين الثاني 1417، الذي أثبت أعمال
المجمع ذات الطابع المسكونيّ والمتعلّقة بقضايا الإيمان.
1151- 1195-
الجلسة الثانية، 4 أيار 1415 – قرار أثبته البابا مرتينوس الخامس في 22
شباط 1418
أضاليل جون وكليف
|
ترجمة النص
اللاتيني |
النص
اللاتيني |
|
1151-
1.
جوهر الخبز
المادّي وجوهر الخمر المادي يلبثان في سرّ المذبح.
|
1151 581
1. Substantia panis
materialis et similiter substantia vini materialis remanent in
sacramento altaris. |
|
1152-
2.
أعراض الخبز لا تبقى بدون قوام في السرّ نفسه.
|
1152 582
2. Accidentia panis non manent sine subiecto in eodem
sacramento. |
|
1153-
3.
المسيح لا يوجد بذاته وحقيقته في السرّ نفسه، في ذات شخصه الجسديّ.
|
1153 583
3. Christus non est in eodem
sacramento identice et realiter (in) propria praesentia
corporali. |
|
1154-
4.
إذا كان
الأسقف أو الكاهن في حال الخطيئة المميتة لا يمكنه أن يرسم، ولا أن
يقدّس ولا أن يعمّد.
|
1154 584
4. Si episcopus vel sacerdos
exsistat in peccato mortali, non ordinat, non consecrat, non
conficit, non baptizat. |
|
1155-
5.
لا يوجد في الإنجيل أن المسيح أمر بإقامة القدّاس.
|
1155 585
5. Non est fundatum in
Evangelio, quod Christus Missam ordinaverit. |
|
1156-
6.
يجب أن يخضع الله للشيطان.
|
1156 586
6. Deus debet oboedire
diabolo. |
|
1157-
7.
إذا ندم
أحدٌ ندامةً صادقة فكلّ اعترافٍ خارجيّ هو بالنسبة إليه نافلٌ وغير
مفيد.
|
1157 587
7. Si homo fuerit debite
contritus, omnis confessio exterior est sibi superflua et
inutilis. |
|
1158-
8.
إذا كان البابا شرّيراً وسيئاً، ومن ثم تبعاً للشيطان، يفقد سلطته على
المؤمنين، تلك التي تكون قد منحه إيّاها أي شخص، إلاّ أن يكون القيصر.
|
1158 588
8. Si Papa sit praescitus et
malus, et per consequens membrum diaboli, non habet potestatem
super fideles sibi ab aliquo datam, nisi forte a Caesare. |
|
1159-
9.
بعد أوربانوس السادس يجب أن لا يقبل أحدٌ بابا، بل يجب أن يُجرى على
منهج اليونانيين في قوانينهم الخاصة.
|
1159 589
9. Post Urbanum VI non est
aliquis recipiendus in Papam, sed vivendum est more Graecorum
sub legibus propriis. |
|
1160-
10.
أنه مخالفٌ
للكتاب المقدس أن يكون لرجال الكنيسة أملاك.
|
1160 590
10. Contra Scripturam sacram
est, quod viri ecclesiastici habeant possessiones. |
|
1161-
11.
ليس لأحد الأساقفة أن يحرم أحداً ما لم يعلم أن الله حرمه قبلاً، والذي
يحرم هكذا يصبح بسبب ذلك هرطوقياً أو محروماً.
|
1161 591
11. Nullus praelatus debet
aliquem excommunicare, nisi prius sciat eum excommunicatum a
Deo: et qui sic excommunicat, fit ex hoc haereticus vel
excommunicatus. |
|
1162-
12.
إذا حرم
أسقفٌ إكليريكياً رفع دعواه إلى الملك أو إلى مجلس المملكة، كان بهذا
الأمر ذاته خائناً للملك وللمملكة.
|
1162 592
12. Praelatus excommunicans
clericum, qui appellavit ad regem vel ad concilium regni, eo
ipso traditor est regis et regni. |
|
1163-
13.
من توقفّوا
عن الكرازة، أو عن سماع كلمة الله بسبب حرمٍ رشقهم به بشرٌ هم محرومون،
ومعدودون خونةً للمسيح في يوم الدّينونة.
|
1163 593
13. Illi, qui dimittunt
praedicare sive audire verbum Dei propter excommunicationem
hominum, sunt excommunicati, et in Dei iudicio traditores
Christi habebuntur. |
|
1164-
14.
يُسمح
لشمّاس إنجيليّ أو لكاهنٍ أن يكرز بكلمة الله بدون إذن الكرسيّ
الرسوليّ أو أسقفٍ كاثوليكيّ.
|
1164 594
14. Licet alicui diacono vel
presbytero praedicare verbum Dei absque auctoritate Sedis
Apostolicae sive episcopi catholici. |
|
1165-
15.
لا أحد يكون سيّداً مدنياً، ولا أحد يكون حبراً، ولا أحد يكون أسقفاً،
إذا كان في حال الخطيئة المميتة.
|
1165 595
15. Nullus est dominus
civilis, nullus est praelatus, nullus est episcopus, dum est in
peccato mortali (cf. DS 1230). |
|
1166-
16.
يستطيع
الأسياد الزمنيّون، إذا أرادوا ذلك، أن يجرّدوا المستفيدين الكنسيّين
من أموالهم الزمنية، إذا كانوا مذنبين على وجهٍ عاديّ، أي إذا كان
الذنب عندهم عادةً، لا عملاً فرديّاً فقط.
|
1166 596
16. Domini temporales
possunt ad arbitrium suum auferre bona temporalia ab Ecclesia,
possessionatis habitualiter delinquentibus, id est ex habitu,
non solum actu delinquentibus. |
|
1167-
17.
يستطيع أبناء الشعب أن يقوّموا أعوجاج الأسياد المذنبين بحكمهم الخاصّ.
|
1167 597
17. Populares possunt ad
suum arbitrium dominos delinquentes corrigere. |
|
1168-
18.
الأعشار هي مجرّد صدقاتٍ، وأبناء الرّعايا يستطيعون رفضها إذا شاؤوا،
بسبب خطايا أحبارهم.
|
1168 598
18. Decimae sunt purae
eleemosynae, et possunt parochiani propter peccata suorum
praelatorum ad libitum suum eas auferre. |
|
1169-
19.
الصّلوات الخاصة التي يوجّهها الأحبار ورجال الدّين إلى شخصٍ واحد ليست
أشدَّ نفعاً له من الصّلوات العامة، إذا تساوت الأحوال.
|
1169 599
19. Speciales orationes,
applicatae uni personae per praelatos vel religiosos, non plus
prosunt eidem, quam generales, ceteris paribus. |
(من الرهبان المتسوّلين)
|
ترجمة النص
اللاتيني |
النص
اللاتيني |
|
1170-
20.
من يتصدّق على إخوةٍ (من الرهبان المتسوّلين) هو بما يفعل محروم.
|
1170 600
20. Conferens eleemosynam
Fratribus est excommunicatus eo facto. |
|
1171-
21.
من يدخل في إحدى الرهبانيات، سواءٌ كانت مالكةً أو متسوّلةً، يصبح أقلّ
قدرةً على العمل بوصايا الله.
|
1171 601
21. Si aliquis ingreditur
religionem privatam qualemcumque, tam possessionatorum quam
mendicantium, redditur ineptior et inhabilior ad observationem
mandatorum Dei. |
|
1172-
22.
القديسون
الذين أنشأوا مؤسّسات رهبانيةً ارتكبوا خطيئة في إنشائهم لها.
|
1172 602
22. Sancti, instituentes
religiones privatas, sic instituendo peccaverunt. |
|
1173-
23.
الرّهبان الذين يعيشون في المؤسسات الرّهبانية ليسوا أعضاءً في
الدّيانة المسيحيّة.
|
1173 603
23. Religiosi viventes in
religionibus privatis non sunt de religione christiana.
(Censura
in utroque textu (i.e. 23 et 24) ibi addita: ) Prima pars est
scandalosa et praesumptuosa, pro quanto sic generaliter et
indistincte loquitur; et secunda erronea, pro quanto asserit
mendicitatem fratribus non licere. |
|
1174-
24.
على الإخوة أن يكسبوا معاشهم بالعمل، لا بالتسوّل. (حكم مضاف هنا).
القسم الأول معثّر ومثبت بكثيرٍ من الشّطط لكونه كلاماً عاماً خالياً
من التّمييز؛ والقسم الثاني خطأ لكونه يثبت أن التسوّل ممنوعلٌ على
الإخوة.
|
1174 604
24. Fratres tenentur per
laborem manuum victum acquirere, et non per mendicitatem. -
(Censura in utroque textu (i.e. 23 et 24) ibi addita: ) Prima
pars est scandalosa et praesumptuosa, pro quanto sic generaliter
et indistincte loquitur; et secunda erronea, pro quanto asserit
mendicitatem fratribus non licere. |
|
1175-
25.
إنهم
بأجمعهم سيمونيّون أولئك الذين يرون من واجبهم أن يصلّوا من أجل من
يساعدونهم زمنياً.
|
1175 605
25. Omnes sunt simoniaci,
qui se obligant orare pro aliis, eis in temporalibus
subvenientibus. |
|
1176-
26.
صلاة المذنب لا تنفع أحداً.
|
1176 606
26. Oratio praesciti nulli
valet. |
|
1177-
27.
كل شيء يأتي عن ضرورةٍ قصوى.
|
1177 607
27. Omnia de necessitate
absoluta eveniunt. |
|
1178-
28.
طمعاً في الربح الماديّ والمعنوي تحفظ للبابا وللأساقفة تثبت الأطفال،
ورسامة رجال الاكليروس، وتكريس الأمكنة.
|
1178 608
28. Confirmatio iuvenum,
clericorum ordinatio, locorum consecratio reservantur Papae et
episcopis propter cupiditatem lucri temporalis et honoris. |
|
1179-
29.
الجامعات،
والمعاهد، والمدارس، والدّرجات ووظائف التعليم فيها، ذات مصدرٍ وثنيّ
زائف، وفائدتها للكنيسة كفائدة الشيطان.
|
1179 609
29. Universitates, studia,
collegia, graduationes, et magisteria, in iisdem sunt vana
gentilitate introducta; tantum prosunt Ecclesiae, sicut
diabolus. |
|
1180-
30.
الحِرْم الصادر عن البابا أو عن أيّ حبرٍ، لا يستحق أن يُخشى، لأنه
حكمٌ من المسيح الدجّال.
|
1180 610
30. Excommunicatio Papae vel
cuiuscumque praelati non est timenda, quia est censura
antichristi. |
|
1181-
31.
الذين يؤسسّون أدياراً يخطأون، والذين يدخلونها هم أناسٌ شيطانيون.
|
1181 611
31. Peccant fundantes
claustra, et ingredientes sunt viri diabolici. |
|
1182-
32.
إغناء
اكليريكيّ مخالفٌ لوصية المسيح.
|
1182 612
32. Ditare clerum est contra
regulam Christi. |
|
1183-
33.
البابا سلفستروس والإمبراطور قسطنطين ضلاّ عندما زوّدا الكنيسة
بالأملاك.
|
1183 613
33. Silvester papa et
Constantinus imperator errarunt Ecclesiam dotando. |
|
1184-
34.
جميع أعضاء
الرهبانيات المتسوّلة هراطقة، والذين يتصدّقون عليهم محرومون.
|
1184 614
34. Omnes de ordine
mendicantium sunt haeretici, et dantes eis eleemosynas sunt
excommunicati. |
|
1185-
35.
الذين
يدخلون في رهبانيةٍ أو في جمعيةٍ دينية يصبحون غير قادرين على حفظ
الوصايا الإلهية (1171)، ولا يستطيعون من ثمّ أن يبلغوا ملكوت
السماوات، ما لم ينكروها.
|
1185 615
35. Ingredientes religionem
aut aliquem ordinem eo ipso inhabiles sunt ad observanda divina
praecepta (cf. DS 1171), et per consequens ad perveniendum ad
regnum caelorum, nisi apostataverint ab iisdem. |
|
1186-
36.
البابا وجميع اكليريكييّه الذين يحوزون أملاكاً هم هراطقة، لكونهم
يحوزون أملاكاً، وكذلك الذين يوافقونهم على ذلك، أي جميع الأسياد
المدنيّين وسائر المدنيّين.
|
1186 616
36. Papa cum omnibus
clericis suis possessionem habentibus sunt haeretici, eo quod
possessiones habent, et consentientes eis, omnes videlicet
domini saeculares et ceteri laici. |
|
1187-
37.
الكنيسة
الرومانية هي مجمع الشيطان (رؤ 2 : 9)، والبابا ليس نائب المسيح
والرّسل المباشر والقريب.
|
1187 617
37. Ecclesia Romana est
synagoga satanae (cf. Apo 2, 9), nec Papa est proximus et
immediatus vicarius Christi et Apostolorum. |
|
1188-
38.
رسائل المراسيم كاذبة وهي تبعد عن الإيمان بالمسيح، والاكليريكيون
الذين يتدارسونها هم سخفاء.
|
1188 618
38. Decretales epistolae
sunt apocryphae, et seducunt a fide Christi, et clerici sunt
stulti, qui student eis. |
|
1189-
39.
الإمبراطور والأسياد المدنيّون أغواهم الشيطان فزّودوا الكنيسة بخيورٍ
زمنية.
|
1189 619
39. Imperator et domini
saeculares sunt seducti a diabolo, ut Ecclesiam ditarent bonis
temporalibus. |
|
1190-
40.
انتخاب
الكرادلة للبابا عادةٌ أدخلها الشيطان.
|
1190 620
40. Electio Papae a
cardinalibus a diabolo est introducta. |
|
1191-
41.
ليس من
الضروري للخلاص أن يعتقد الإنسان بأن الكنيسة الرومانية هي فوق سائر
الكنائس. (الحكم) هذا يكون خطأ إذا عُني بالكنيسة الرومانية الكنيسة
الجامعة أو المجمع العام، أو بقدر ما ينكر أوّلية الحبر الأعظم في ما
بين الكنائس الخاصّة الأخرى.
|
1191 621
41. Non est de necessitate
salutis credere, Romanam Ecclesiam esse supremam inter alias
ecclesias. - (Censura:) Error, si per Romanam Ecclesiam
intelligatur universalis Ecclesia aut concilium generale, aut
pro quanto negaret primatum Summi Pontificis super alias
Ecclesias particulares. |
|
1192-
42.
إنه لمن السّخف أن يعتقد بغفرانات البابا والأساقفة.
|
1192 622
42. Fatuum est credere
indulgentiis (-as) Papae et episcoporum. |
|
1193-
43.
الأَيْمان التي تقسم لدعم العقود البشرية والعلاقات المدنية غير جائزة.
|
1193 623
43. Iuramenta illicita sunt,
quae fiunt ad corroborandum humanos contractus et commercia
civilia. |
|
1194-
44.
أوغسطينوس
وبندكتوس وبرناردوس قضي عليهم بالهلاك إذ فاتهم أن يتوبوا عن كونهم
ملكوا خيرات زمنية، وأنشأوا مؤسّسات رهبانية ودخلوا فيها؛ وهكذا
فجميعهم، من البابا إلى أدنى راهب، هم هراطقة.
|
1194 624
44. Augustinus,
Benedictus et Bernardus damnati sunt, nisi paenituerint de hoc,
quod habuerunt possessiones et instituerunt et intraverunt
religiones: et sic, a Papa usque ad ultimum religiosum, omnes
sunt haeretici. |
|
1195-
45.
جميع المؤسّسات الرهبانية من عمل الشيطان.
|
1195 625
45. Omnes religiones
indifferenter introductae sunt a diabolo. |
1198- 1200-
الجلسة 13 : 15 حزيران 1415: قرار
"Cum in nonnullis"،
ثبَّته البابا مرتينوس الخامس في أوّل أيلول 1425
قرار في شأن تناول شكل الخبز وحده
|
ترجمة النص
اللاتيني |
النص
اللاتيني |
|
1198-
لقد قاد
الغرور بعض النّاس، في بعض أنحاء العالم، إلى الشّطط في إثبات أنّ
الشعب المسيحيّ يجب أن يتقبّل سرّ الإفخارستيّا المقدّس في شكليّه
الخبز و الخمر، وأنّ على جميع العلمانيين أن لا يقتصروا في تناولهم على
شكل الخبز وحده، بل أن يتناولوا على شكل الخمر أيضاً، حتى بعد تناولهم
الطعام، أو بغير أن يكونوا صائمين، وهم يثبتون في عناءٍ أنه يجب تناول
على خلاف عادة الكنيسة الحميدة التي تسير على سنّة العقل، والتي يعملون
على نبذها في غيّهم وعلى عدّها انتهاكاً لحرمة القدسيات.
لهذا
السّبب يعلن مجمع كونستانس العام والحاضر، ويقرّر ويحدّد أنه، وإن أنشأ
المسيح هذا السرّ الجليل بعد العشاء وناول تلاميذه منه في شكلي الخبز
والخمر، فسلطة القوانين المقدسة الحميدة، وعادة الكنيسة المتفق عليها
دعمتا وتدعمان أن لا يقام هذا السرّ بعد الطعام، وأن لا يتقبّله
المؤمنون إلاّ صائمين، ما لم يكن هنالك ضرورة مرض أو غيره يعترف بها
القانون والكنيسة.
|
1198 626 Cum in
nonnullis mundi partibus quidam temerarie asserere praesumant,
populum christianum debere sacrum Eucharistiae sacramentum sub
utraque panis et vini specie suscipere, et non solum sub specie
panis, sed etiam sub specie vini populum laicum passim
communicent, etiam post coenam vel alias non ieiunum, et
communicandum esse pertinaciter asserant contra laudabilem
Ecclesiae consuetudinem rationabiliter approbatam, quam tamquam
sacrilegam damnabiliter reprobare conantur: hinc est, quod hoc
praesens Concilium... declarat, decernit et diffinit, quod licet
Christus post coenam instituerit et suis discipulis
administraverit sub utraque specie panis et vini hoc venerabile
sacramentum, tamen hoc non obstante sacrorum canonum auctoritas
laudabilis et approbata consuetudo Ecclesiae servavit et servat,
quod huiusmodi sacramentum non debet confici post coenam, neque
a fidelibus recipi non ieiunis, nisi in casu infirmitatis aut
alterius necessitatis a iure vel Ecclesia concesso vel admisso. |
|
1199-
وكما أنّ
هذه العادة قد جرت بطريقةٍ معقولة لتفادي بعض الأخطار والشكوك، كذلك
وبأولى حجّة جرت عادة مشابهة ولقيت احتراماً، وكانت أن المؤمنين، وإن
كانوا يتناولون هذا السرّ في شكلي الخبز والخمر، قد صاروا في ما بعد
يتناولونه في شكل الخبز فقط، ولبث المحتفلون على تناوله في شكليّه،
وكان على كل حال لا بدّ من الاعتقاد الثابت والذي لا يقبل الشك أنّ جسد
المسيح ودمه كليهما في شكل الخبز، وكليهما في شكل الخمر. وهكذا فما أن
هذه العادة قد اعتمدتها الكنيسة بحكمتها كما اعتمدها الآباء القديسون،
وقد اتّبعت مدّةً طويلة، يجب أن تّتّخذ شبه قانون لا يجوز ردّه ولا
تغييره بدون موافقة الكنيسة.
|
1199 626 Et sicut
haec consuetudo ad evitandum aliqua pericula et scandala
rationabiliter introducta est, sic potuit simili aut maiori
ratione introduci aut rationabiliter observari, quod, licet in
primitiva Ecclesia huiusmodi sacramentum reciperetur a fidelibus
sub utraque specie, tamen postea a conficientibus sub utraque
specie et a laicis tantummodo sub specie panis suscipiatur (al.:
Et similiter quod licet in primitiva Ecclesia huiusmodi
sacramentum reciperetur a fidelibus sub utraque specie: tamen
haec consuetudo ad evitandum aliqua pericula et scandala est
rationabiliter introducta, quod a conficientibus sub utraque
specie, et a laicis tantummodo sub specie panis suscipiatur),
cum firmissime credendum sit et nullatenus dubitandum, integrum
Christi corpus et sanguinem tam sub specie panis quam sub specie
vini veraciter contineri. Unde, cum huiusmodi consuetudo ab
Ecclesia et sanctis Patribus rationabiliter introducta et
diutissime observata sit, habenda est pro lege, quam non licet
reprobare aut sine Ecclesiae auctoritate pro libito innovare
(immutare). |
|
1200-
ولهذا فمن
الضلال أن يُعدّ الجري على هذه العادة انتهاكاً للقدسيّات وغير جائزٍ؛
والذين يتعنّتون في مخالفة ما سبق قوله يعدّون هراطقة.
|
1200 626 Quapropter
dicere, quod hanc consuetudinem aut legem observare sit
sacrilegum aut illicitum, censeri debet erroneum, et
pertinaciter asserentes oppositum praemissorum tamquam haeretici
arcendi sunt... |
12010 1230-
الجلسة 15، 6 تموز 1415: قرار ثبّته البابا مرتينوس الخامس في 22 شباط
1418
أضاليل يوحنّا هوس
|
ترجمة النص
اللاتيني |
النص
اللاتيني |
|
1201-
1.
الكنيسة
المقدسة الجامعة، المؤلّفة من مجمل المختارين، هي واحدة. وهو يتابع بعد
ذلك ويقول: لا يوجد سوى كنيسة جامعة واحدة، كما لا يوجد سوى مجموعة
واحدة لجميع المختارين.
|
1201 627
1. Unica est sancta
universalis Ecclesia, quae est praedestinatorum universitas. Et
infra sequitur: Universalis sancta Ecclesia tantum est una,
sicut tantum unus est numerus omnium praedestinatorum. |
|
1202-
2.
لم يكن
بولس قط عضواً من أعضاء الشيطان، وإن كان له بعض الأعمال الشبيهة
بأعمال كنيسة الأشرار.
|
1202 628
2. Paulus numquam fuit
membrum diaboli, licet fecit quosdam actus actibus ecclesiae
malignantium consimiles. |
|
1203-
3.
الهالكون في علم الله المُسبق ليسوا أجزاءً من الكنيسة إذ لا يُنزع
منها في المنتهى أيّ جزء، لكون محبّة الاختيار التي توحّدها لا تسقط (ر
1 كو 13 : 8).
|
1203 629
3. Praesciti non sunt partes
Ecclesiae, cum nulla pars eius finaliter excidat (Bulla: -et) ab
ea, eo quod praedestinationis caritas, quae ipsam ligat, non
excidit (Bulla: -et) (cf. I Cor 13, 8). |
|
1204-
4.
الطبيعتان،
الإلهية والإنسانية، هما في المسيح واحدة.
|
1204 630
4. Duae naturae, divinitas et humanitas, sunt unus
Christus. |
|
1205-
5.
الهالك في
علم الله المسبق، وإن كان في حال نعمة بحسب الحكم الحاضر، فهو ليس
جزءاً من الكنيسة المقدّسة، والمختار يظلّ دائماً عضو الكنيسة، حتى ولو
سقط أحياناً من النعمة العارضة، ولكن لا من نعمة الاختيار.
|
1205 631
5. Praescitus, etsi aliquando est in gratia secundum
praesentem iustitiam, tamen numquam est pars sanctae Ecclesiae;
et praedestinatus semper manet membrum Ecclesiae, licet
aliquando excidat a gratia adventitia, sed non a gratia
praedestinationis. |
|
1206-
6.
إذا عُدّت الكنيسة مجمّع المختارين، وسواءٌ كان المختارون في حال
النعمة أو لم يكونوا فيها بحسب الحكم الحاضر، فالكنيسة هي هكذا مادّة
إيمان.
|
1206 632
6. Sumendo Ecclesiam pro
convocatione praedestinatorum, sive fuerint in gratia, sive non
secundum praesentem iustitiam, isto modo Ecclesia est articulus
fidei. |
|
1207-
7.
بطرس لم
يكن وليس هو الآن رأس الكنيسة المقدسة الكاثوليكية.
|
1207 633
7. Petrus non est nec fuit
caput Ecclesiae sanctae catholicae. |
|
1208-
8.
الكهنة الذين يعيشون في حال الخطيئة يشوّهون سلطة الكهنوت، وكأبناءٍ
خونة، لهم تصوّر فاسد للأسرار السبعة، وسلطة المفاتيح، والرّتب
الطقسيّة، والرّقابة، والأخلاق، واحتفالات الكنيسة وأشيائها المقدسة،
وتكريم الذخائر، والغفرانات، والدّرجات.
|
1208 634
8. Sacerdotes quomodolibet
criminose viventes, sacerdotii polluunt potestatem, et sicut
filii infideles sentiunt infideliter de septem sacramentis
Ecclesiae, de clavibus, officiis, censuris, moribus,
caeremoniis, et sacris rebus Ecclesiae, veneratione reliquiarum,
indulgentiis et ordinibus. |
|
1209-
9.
الزيادة في تكريم البابا مصدرها القيصر، ورفعة البابا ومركزه مستمدّان
من سلطة القيصر.
|
1209 635
9. Papalis dignitas a
Caesare inolevit, et Papae praefectio (Bulla: perfectio) et
institutio a Caesaris potentia emanavit. |
|
1210-
10.
لا أحد، بدون وحي، يستطيع أن يثبت، على وجهٍ معقول، في شأنه الخاص أو
في شأن غيره، أنه رأس كنيسةٍ خاصة مقدسة، والحبر الرومانيّ ليس رأس
الكنيسة الرومانية.
|
1210 636
10. Nullus sine revelatione
assereret rationabiliter de se vel alio, quod esset caput
ecclesiae particularis, nec Romanus Pontifex est caput Romanae
Ecclesiae (Bulla: particularis). |
|
1211-
11.
لا يجوز الاعتقاد أنّ أيّ حبرٍ روماني خاص هو رأس أيّ كنيسةٍ مقدسة
خاصة، ما لم يكن الله قد اختاره.
|
1211 637
11. Non oportet credere,
quod iste, quicumque est Romanus Pontifex, sit caput cuiuscumque
particularis ecclesiae sanctae, nisi Deus eum praedestinaverit. |
|
1212-
12.
لا أحد
يحتلّ محلّ المسيح أو بطرس إلاّ إذا سلك سلوكه: وما من سلوكٍ آخر يكون
سديداً، وينال من الله سلطة العمل بصفة وكيل؛ فلا بدّ لوظيفة النائب
هذه من توافق بين الأخلاق وسلطة المنشئ.
|
1212 638
12. Nemo gerit vicem Christi
vel Petri, nisi sequatur eum in moribus: cum nulla alia sequela
sit pertinentior, nec aliter recipiat a Deo procuratoriam
potestatem; quia ad illud officium vicariatus requiritur et
morum conformitas et instituentis auctoritas. |
|
1213-
13.
البابا لا يكون خليفة بطرس أمير الرّسل الحقيقي والصريح، إذا عاش عيشةً
مخالفةً لعيشة بطرس، إذا كان جشعاً للمال كان خليفة ليهوذا الإسخريوطيّ.
ولهذا السبب الواضح عينه لا يكون الكرادلة خلفاء حقيقيين وظاهرين
لجماعة رسل المسيح الآخرين إلاّ إذا عاشوا كالرسل متّبعين وصايا سيدنا
يسوع المسيح وإرشاداته.
|
1213 639
13. Papa non est verus et
manifestus successor Apostolorum principis Petri, si vivit
moribus contrariis Petro: et si quaerit avaritiam, tunc est
vicarius Iudae Iscarioth.
Et pari
evidentia Cardinales non sunt veri et manifesti successores
collegii aliorum Apostolorum Christi, nisi vixerint more
Apostolorum, servantes mandata et consilia Domini nostri Jesu
Cbristi.
|
|
1214-
14.
المعلّمون الذين يذهبون إلى أنّ المحكوم عليه بعقوبةٍ كنسيّة تجب
إحالته على المحكمة المدنية، إذا رفض الارعواء، يكونون بلا شكّ أتباع
رؤساء الكهنة، والكتبة والفرّيسيين الذين أسلموا المسيح الذي أبى أن
يخضع لهم في كل شيء، قائلين: "لا يُباح لنا أنّ نقتل أحداً" (يو 18 :
31)، فبسبب ذلك هؤلاء هم قتلة مجرمون أكثر من بيلاطس.
|
1214 640
14. Doctores ponentes, quod
aliquis per censuram ecclesiasticam emendandus, si corrigi
noluerit, saeculari iudicio est tradendus, pro certo sequuntur
in hoc pontifices, scribas et pharisaeos, qui Christum non
volentem eis oboedire in omnibus, dicentes: 'Nobis non licet
interficere quemquam' (Jo 18, 31), ipsum saeculari iudicio
tradiderunt; et tales sunt homicidae graviores quam Pilatus. |
|
1215-
15.
الطّاعة
الكنسيّة طاعةٌ اختلقها كهنة الكنيسة خلافاً لسلطة الكتاب المقدس
الصريحة.
|
1215 641
15. Oboedientia
ecclesiastica est oboedientia secundum adinventionem sacerdotum
Ecclesiae praeter expressam auctoritatem Scripturae. |
|
1216-
16.
التقسيم
المباشر للأعمال الإنسانية قائم في كونها إمّا فاضلة وإمّا فاسدة: فإذا
كان الإنسان فاسداً امتدّ فساده إلى جميع الأعمال التي يعملها؛ وإذا
كان فاضلاً شملت فضيلته جميع أعماله. فكما أنّ الرذيلة التي تدعى
جريمة، أو خطيئة مميتة، تفسد مجمل أعمال الإنسان الفاسق، كذلك الفضيلة
تبعث الحياة في جميع أعمال الإنسان الفاضل.
|
1216 642
16. Divisio immediata
humanorum operum est: quod sunt vel virtuosa vel vitiosa, quia
si homo est vitiosus et agit quidquam, tunc agit vitiose; et si
est virtuosus et agit quidquam, tunc agit virtuose; quia sicut
vitium, quod crimen dicitur seu mortale peccatum, inficit
universaliter actus hominis vitiosi, sic virtus vivificat omnes
actus homini virtuosi. |
|
1217-
17.
على كاهن المسيح الذي يعيش بموجب شريعته، ويملك معرفة الكتاب المقدس،
ويبغي بناء الشعب، أن يكرز، وإن اعترض حرمٌ مزعوم. وهو يقول بعد ذلك:
إذا أمر البابا أو أحد الرؤساء كاهناً واقعاً في هذه الحالة، بأن لا
يكرز، وجب عليه ألاّ يطيع.
|
1217 643
17. Sacerdotes Christi
viventes secundum legem eius, et habentes Scripturae notitiam et
affectum ad aedificandum populum, debent praedicare non obstante
praetensa excommunicatione. Et infra: Quod si Papa vel aliquis
praelatus mandat sacerdoti sic disposito non praedicare, non
debet subditus oboedire. |
|
1218-
18.
من بلغ
درجة الكهنوت نال معه التفويض بالكرازة، ومن واجبه أن يمارس هذا
التفويض، وإن اعترض حرمٌ مزعوم.
|
1218 644
18. Quilibet praedicantis
officium de mandato accipit, qui ad sacerdotium accedit; et
illud mandatum debet exsequi, praetensa excommunicatione non
obstante. |
|
1219-
19.
بالعقوبات
الكنسيّة الحرم، والرّبط، والمنع يخضع الاكليروس الشعب العلمانيّ
لكبريائه، ويشيع الجشع، ويحمي الخبث، ويهيّئ طريق المسيح الدّجال.
وعلامة ذلك الواضحة هي أنّ العقوبات التي يدعونها صواعق في محاكمهم،
والتي يعمد إليها الاكليروس في أكثر الأحيان لمحاربة من يكشفون عن
مظالم المسيح الدّجّال التي تبنّى أكثرها الاكليروس، هذه العقوبات تصدر
عن المسيح الدّجال.
|
1219 645
l9. Per censuras
ecclesiasticas excommunicationis, suspensionis et interdicti ad
sui exaltationem clerus populum laicalem sibi suppeditat,
avaritiam multiplicat, malitiam protegit, et viam praeparat
antichristo. Signum autem evidens est, quod ab antichristo tales
procedunt censurae, quas vocant in suis processibus
fulminationes, quibus clerus principalissime procedit contra
illos, qui denudant nequitiam antichristi, qui clerum pro se
maxime usurpabit |
|
1220-
20.
إذا كان البابا شرّيراً، وخصوصاً إذا كان من أبناء الهلاك فهو كيهوذا
الإسخريوطي، وشيطان، ولصّ، وابن هلاكٍ، لا رأس الكنيسة المقدّسة
المجاهدة، إذ ليس هو عضواً منها.
|
1220 646
20. Si Papa est malus et
praesertim, si est praescitus, tunc ut Iudas Apostolus est
diabolus, fur, et filius perditionis, et non est caput sanctae
militantis Ecclesiae, cum nec sit membrum eius. |
|
1221-
21.
نعمة الاختيار هي الرابط الذي يربط جسد الكنيسة وكل عضو من أعضائها
بالمسيح الرأس ربطاً لا حلّ له.
|
1221 647
21. Gratia praedestinationis
est vinculum, quo corpus Ecclesiae et quodlibet eius membrum
iungitur Christo capiti insolubiliter. |
|
1222-
22.
بابا أو حبر شرّير وهالك ليس راعياً إلاّ بالمعنى الملتبس: إنه في
الحقيقة لصّ ومن قطاع الطرّق.
|
1222 648
22. Papa vel praelatus malus
et praescitus est aequivoce pastor, et vere fur et latro. |
|
1223-
23.
لا يجوز أن يلقّب البابا بصاحب القداسة بسبب وظيفته، لأن الملك من شأنه
أيضاً أن يلقب بصاحب القداسة بسبب وظيفته، والمعذّبين والموفدين من
شأنهم أن يلقّبوا بأصحاب القداسة، والشيطان نفسه من شأنه أن يُلقّب
بصاحب القداسة لأن وظيفته من الله.
|
1223 649
23. Papa non debet dici
'sanctissimus', etiam secundum officium quia alias rex deberet
etiam dici sanctissimus secundum officium, et tortores et
praecones dicerentur sancti, immo etiam diabolus deberet dici
sanctus, cum sit officiarius Dei. |
|
1224-
24.
إذا كان سلوك البابا غير سلوك المسيح، وإن كان قد نصّب بانتخاب قويم
وشرعيّ، على حسب النّظم البشرية العامّة، فإنه مع ذلك لم ينصّبه
المسيح، ولو كان قد بلغ هذه الوظيفة بانتخابٍ كان نصيب الله فيها
الأوفر. فيهوذا الإسخريوطي قد دعاه يسوع المسيح إلى الرسالة بطريقةٍ
قديمة وشرعيةٍ. ومع ذلك فقد "دخل الحظيرة عن غير طريق".
|
1224 650
24. Si Papa vivat Christo
contrarie, etiamsi ascenderet per ritam et legitimam electionem
secundum constitutionem humanam vulgatam, tamen aliunde
ascenderet quam per Christum, dato etiam quod intraret per
electionem a Deo principaliter factam; nam Iudas Iscariothes
rite et legitime est electus a Deo Christo Iesu ad episcopatum
et tamen ascendit aliunde in ovile ovium. |
|
1225-
25.
الحكم على الخمس والأربعين مادّة ليوحنا وكليف الذي أصدره الملافنة،
حكمٌ بعيد عن الصّواب، وجائر، وسيئ، والسبب الذي قدّموه مختلق، على أن
ليس في هذه الموادّ مادّةٌ كاثوليكية، وإن كل مادة هي إمّا هرطوقية،
وإمّا ضالة، وإمّا معثّرة.
|
1225 651
25. Condemnatio 45
articulorum Iohannis Wicleff, per doctores facta, est
irrationabilis et iniqua et male facta: ficta est causa per eos
allegata, videlicet ex eo quod 'nullus eorum sit catholicus, sed
quilibet eorum aut est haereticus, aut erroneus, aut
scandalosus'. |
|
1226-
26.
كون منتخبين، أو معظمهم، اتّفقوا بالصوت الحيّ على شخصٍ ما، وفق مذهب
البشر، لا يجعل هذا الشخص منتخباً شرعياً بالفعل، أو أيضاً، ليس بذلك
خليفةً أو نائباً حقيقياً وظاهراً للرسول بطرس أو لرسول آخر في وظيفةٍ
كنسية. ومن ثمّ وجب علينا أن نثق بأعمال المنتخب سواء أحسن المنتخبون
في انتخابهم أو أساءوا؛ وإن من يكثر من الأعمال التي تكسب الثواب لأجل
ازدهار الكنيسة، يملك سلطةً أعظم من لدن الله.
|
1226 652
26. Non eo ipso, quod
electores, vel maior pars eorum consenserint viva voce secundum
ritum hominum in personam aliquam, eo ipso illa persona est
legitime electa, vel eo ipso est verus et manifestus successor
vel vicarius Petri Apostoli, vel alterius Apostoli in officio
ecclesiastico: unde, sive electores bene vel male elegerint,
operibus electi debemus credere: nam eo ipso, quo quis copiosius
operatur meritorie ad profectum Ecclesiae, habet a Deo ad hoc
copiosius facultatem. |
|
1227-
27.
ما من إشارةٍ واضحةٍ، ولو ضئيلة، إلى ضرورة وجود رأس واحد يسوس الكنيسة
في الشأن الروحيّ، ويكون على علاقة دائمة بالكنيسة المجاهدة.
|
1227 653
27. Non est scintilla
apparentiae, quod oporteat esse unum caput in spiritualibus
regens Ecclesiam, quod semper cum Ecclesia ipsa militante
conversetur et conservetur. |
|
1228-
28.
لو لم تكن هذه الرؤوس المسوخ لساس المسيح كنيسته على وجه أفض، بتلاميذه
الحقيقيّين المنتشرين في كل الأرض.
|
1228 654
28. Christus sine talibus
monstruosis capitibus per suos veraces discilpulos sparsos per
orbem terrarum melius suam Ecclesiam regularet. |
|
1229-
29.
الرّسل والكهنة الأوفياء للمسيح قادوا الكنيسة بثبات في الأمور
الضرورية للخلاص قبل ظهور وظيفة البابا؛ وإنهم ليقومون بالعمل نفسه إلى
يوم الدينونة إذا اعتور البابا عجز.
|
1229 655
29. Apostoli et fideles
sacerdotes Domini strenue in necessariis ad salutem regularunt
Ecclesiam, antequam Papae officium foret introductum : sic
facerent, deficiente per summe possibile Papa, usque ad diem
iudicii. |
|
1230-
30.
لا أحد يكون سيّداً مدنياً، ولا أحد يكون حبراً، ولا أحد يكون أسقفاً
إذا كان في حال الخطيئة المميتة (رَ 1165).
|
1230 656
30. Nullus est dominus
civilis, nullus est praelatus, nullus est episcopus, dum est in
peccato mortali (cf: *1165). |
1235-
الجلسة 15، 6 تموز 1415 مرسوم
"Quidlibert tyrannus"
مقولة خاطئة في ما يتعلّق بقتلٍ طاغية
|
ترجمة النص
اللاتيني |
النص
اللاتيني |
|
1235-
المقولة
بأنّ "كل طاغية يمكن ويجب جوازاً وثوابياً أن يغتاله أيّ واحدٍ من
حاشيته وأتباعه، حتى باللجوء إلى المكايد، والتزلّف والتملّق، وإن كان
بينه وبين الطاغية قسمٌ أو معاهدة، وفي غير انتظار لحكم أو أمر أيّ
قاضٍ من القضاة"... هذه المقولة خاطئة في عرف الإيمان والأخلاق،
والمجمع يعدّها هرطقة وعثرةً وتمرداً، ومزلقةً إلى الغشّ، والخداع،
والكذب، والخيانة، والحنث. وإلى ذلك فهو يعلن ويقرّر ويحدّد أن من
يساندون بعناد هذا التعليم الفاسد جدّاً هم هراطقة.
|
1235 690 'Quilibet
tyrannus potest et debet licite et meritorie occidi per
quemcumque vasallum suum vel subditum, etiam per clanculares
insidias, et subtiles blanditias et adulationes, non obstante
quocumque praestito iuramento seu confoederatione factis cum eo,
non exspectata sententia vel mandato iudicis cuiuscumque' ...
erroneam esse in fide et in moribus, ipsamque tamquam
haereticam, scandalosam, et ad fraudes, deceptiones, mendacia,
proditiones, periuria viam dantem reprobat et condemnat.
Declarat insuper, decernit et diffinit, quod pertinaciter
doctrinam hanc perniciosissimam asserentes sunt haeretici. |
|